Από την εποχή της ίδρυσης του Ελληνικού Κράτους το σχέδιο ήταν να οργανωθεί μία αμερόληπτη διοίκηση που να μη λειτουργεί μεροληπτικά και φατριαστικά. Αυτός που το προσπάθησε δολοφονήθηκε από κάποιους που ήθελαν να διατηρηθεί το σύστημα των τιμαρίων. Δηλαδή, να κάνουν κουμάντο στον άμεσό τους περίγυρο χωρίς έλεγχο και κοινές με άλλους διαδικασίες.
Ώ του θαύματος η ιδέα αυτή διατηρήθηκε μέχρι σήμερα. Όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σχεδόν παντού στον κόσμο. Κόμματα που σήμερα κηρύττουν τον απομονωτισμό -δηλαδή τη διατήρηση προνομίων και προσπάθεια να αποφασίζουν, χωρίς να σκέφτονται τους άλλους, δυναμώνουν και ενισχύονται. Ευτυχώς τα τρία τέταρτα των Ευρωπαίων θέλουν την ΕΕ και έτσι τα κόμματα αυτά που τάχα ενδιαφέρονται για τη στενή περιοχή τους δεν έχουν ιδιαίτερη πιθανότητα να διαλύσουν την ΕΕ.
Προφανώς, επίσης, στο εσωτερικό κάθε κράτους υπάρχουν φέουδα και ομάδες που για δικό τους όφελος καθορίζουν πολιτικές και αποφάσεις. Είδαμε πρόσφατα το παράδειγμα μίας υπηρεσίας που βόλευε τα μέλη μίας ομάδας. Βλέπουμε στο εσωτερικό υπηρεσιών μεροληπτικές αποφάσεις και πρακτικές.
Τι να κάνουμε; Με ιδιαίτερη προσοχή άκουσα να υπάρχει σχέδιο για την αξιολόγηση από τους πολίτες-χρήστες των υπηρεσιών του κράτους μας. Κατά το σχέδιο ένας στους δύο (4 εκατομμύρια!) θα ερωτηθεί. Ας δούμε τι θα ερωτηθεί και πώς. Και κυρίως τι θα γίνει μετά!
Μέχρι τώρα κάθε διαδικασία αξιολόγησης -υπάρχουν θεσμοθετημένες πολλές- καταλήγει να είναι όλοι άριστοι, άρα αναιρείται μόνη της! Ακόμη και στη βαθμολογία των μαθητών και μαθητριών στο λύκειο καταλήγουμε να παίρνει το μεγαλύτερο ποσοστό -αν όχι όλοι, άριστα! Φυσικά, η μη διάκριση λειτουργεί αρνητικά και καταλήγουμε να έχουμε 70 χιλιάδες απόφοιτους λυκείου για 80 χιλιάδες θέσεις σε πανεπιστήμια, να ψάχνουμε ειδικευμένο προσωπικό για τις επιχειρήσεις και το 40% της καλλιεργήσιμης γης μας να είναι χέρσο.
Μάλιστα, θα αποκτήσουμε και παραρτήματα πανεπιστημίων! Πολύ απλά αντί να πας στην Λευκωσία π.χ. να σπουδάσεις, θα έρθει εδώ η Λευκωσία! Άσε που θα πάει στη Λευκωσία το ΕΚΠΑ και στην Πάφο το ΑΠΘ! Δηλαδή; Κάτι που απλά καταργεί τον περιορισμό «να κάνεις τις σπουδές σου στη χώρα του πανεπιστημίου, για να μετράει το πτυχίο σου», βαφτίζεται μεταρρύθμιση.
Μόνο αν υπάρξει ποσοστιαία κατανομή -όπως στο σύστημα ECTS όπου το 10% παίρνει Α, το άλλο 25% Β, το άλλο 30% Γ, 25% Δ και 10% Ε από αυτούς που είναι επιτυχής η εξέτασή τους, θα μπορέσει να λειτουργεί αξιολόγηση. Δηλαδή, επιβράβευση στους καλούς (τους Α και Β π.χ.) και κάποια επιβολή μέτρων για τους άλλους. Αρκεί να πω ότι, αν πάρουν όλοι Α, τότε πρακτικά παίρνουν όλοι Δ!
Μακάρι η αξιολόγηση των υπηρεσιών να συνδυαστεί με τη συμμετοχή των πολιτών στον σχεδιασμό και στις πολιτικές. Κάτι που κατά καιρούς έχει γίνει προσπάθεια να ισχύσει, αλλά δυστυχώς δεν γίνεται. Γιατί Έλληνες είμαστε! Έχουμε δίκαιο για όλα και φυσικά η γνώμη μας είναι νόμος!
Άλλαξε η ώρα και βαδίζουμε προς το Πάσχα. Μακάρι να αντιμετωπιστούν τα διεθνή θέματα που είναι κρίσιμα και μας ανησυχούν. Καλή μας συνέχεια!
*Δημοσιεύθηκε στη «ΜτΚ» στις 30.03.2025